Çocukların küçücük şeylerle mutlu olabilmesi diye bir cümle kurulur ya bol bol, her defasında bunun kanıtını görebilirsiniz evde küçük bir çocukla hayatı paylaşıyorsanız eğer. Babası ipekböcekleri alıp getirince, "ipek tırtıllarım" diye deliye dönen bir kuzucuk var bizim evde. Sevinmek sözcüğü az kalır! Resmen çıldırdı :) Evin içinde zıp zıp zıplayıp "ipek tırtıllarımı beslerim, onlara dut yaprakları toplarım, onlarla konuşurum, onları gezdiririm, onlarla şöyle yaparım, onlarla böyle yaparım (şöyle böyle kısmını ben uydurmadım, aynen böyle söyledi Ekin :) O kadar çok yapacak şey saydı ki hatırlayamıyorum çoğunu, sayarken cümleyi böyle tamamladı.)
Minicik bir kaptan çıkan mini mini ipekböcekleri...
Bahçeden toplanan dut yapraklarının içine ipekböceklerini yerleştirdiler baba-kız...
Bir mini mini ipekböceği Ekin'in elinde...
"Rahat mısınız orada?" :)))
"Afiyet olsun ipek tırtıllarım!"
Valla ben söylemiyorum, Ekin sürekli onlarla konuşuyor :))
4 yorum:
Ne yalan söyleyeyim ben size çok saygı duyuyorum. Öyle güzel yetiştiriyorsunuz ki Ekini. Çocuklara öğretmemiz gereken en önemli şeylerden biri hayvan, doğa sevgisi. Ama dürüst olmak gerekirse ben tırtıl besleyemezdim. Çok korkarım. Adayı korkutmamak adına dişlerimi sıkıyorum, o dokundukça benim içim bir hoş oluyor ama ben yapamam :)
Ne kadar güzel olmuş Ekin için güle güle büyütsün ipek böcüklerini :)
Sevgiler
Sevgili Umur, teşekkür ederiz :) Elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz, herkes gibi ;)
Ekin hayvanları çok seven bir çocuk. Önce balık besledi, şimdi ipekböcekleri var. Urla'da yaşayacağımız zamanda köpeğimiz ve tavşanımız olacakmış, Öyle istiyor :)
Sorma, aslında ben de pek dokunmayı sevmem ama, Ekin korkmasın, alışsın diye elime alabiliyorum artık :))
Teşekkürler thalassapolis :) Çabucak büyüdüler bile :))
Yorum Gönder